Hoe gaat het meestal? Je krijgt een tip van iemand die je kent. Dat je écht op linkedin moet, of op twitter, of (als vrouw) op vrouwen in de media. Je wilt niet achterblijven en je neemt eens een kijkje. Het spreekt je wel aan en op een avond meld je je aan. Even snel je naam en andere verplichte velden en klaar! Denk je. Welke van de volgende 5 fouten heb jij gemaakt bij het schrijven van je profiel?
Fout 1: Half-ingevuld profiel
Er mist informatie, waardoor er lege plekken in je profiel te zien zijn. Dat komt over alsof je iets te verbergen hebt. Waarom wil je niet vertellen wat je vooropleiding was? Lezers krijgen argwaan bij halfingevulde profielen. Je wordt dan niet serieus genomen.
Fout 2: Geen foto
Een foto is een van de belangrijkste zaken van een profiel. Mensen willen je leren kennen, daarvoor willen ze een beeld van je krijgen. Een foto is een manier om dat voor elkaar te krijgen. Het maakt een profiel ook veel prettiger om naar te kijken. Een foto waarop je in de lens kijkt, is het beste. Je lezer voelt zich aangekeken en zal daarom meer affiniteit met je hebben.
Fout 3: Te algemene beschrijving
Er zweven op het internet honderden, zo niet duizenden coaches, trainers, adviseurs en interimmers. Het zijn er te veel om onderscheidend te zijn. Zorg dat je herkenbaar bent. Wat is je expertise? Met welke problematiek kunnen mensen bij jou terecht? Heb je een speciale doelgroep? Zo is het mogelijk om ook je als coach bijvoorbeeld jezelf te onderscheiden van al die andere coaches.
Fout 4: Te weinig “personal”, te veel “branding”Profilering op internet is personal branding. Jouw naam is je merk. In veel profielen ligt de nadruk te veel op de branding: wat doe ik allemaal? Maar het persoonlijke ontbreekt. Veel zelfstandigen zijn bang voor het persoonlijke op internet, want “dan kan iedereen het zien”. Verwar ‘persoonlijk’ niet met privé. Sommige informatie hoef je echt niet te delen, maar persoonlijk kan ook best ‘zakelijk’ zijn. Laat zien welke mens er achter jouw naam zit.
Fout 5: Te formeel geschreven
Veel mensen denken dat schrijven iets héél anders is dan spreken. Als ze gaan schrijven, gaan ze hun lezer opeens met “u” aanspreken. Terwijl ze dat in het echte leven niet over hun lippen krijgen. Schrijf alsof je praat met je lezer. Neem gewoon iemand die je kent voor ogen. De woorden zullen dan gemakkelijker uit je toetsenbord komen.
Bij netwerken in het “echte” leven geef je ook een hand. Je gaat het gesprek aan. Je vertelt wat je doet, voor wie en waarom. Je vertelt misschien dat je van zeilen houdt, of dat je twee kinderen hebt. Of waarom je dit werk bent gaan doen.
Linkedin, twitter, vrouwenindemedia.nl. facebook, hyves. Als zelfstandige kun je je op het internet tegenwoordig prima profileren. Er zijn zelfstandigen die hun pc niet verlaten en toch veel geld verdienen. Sociale media vormen het nieuwe netwerken. Maar het is in de basis niet zo heel veel anders. Het gaat erom dat mensen je leren kennen, zodat ze je kunnen gaan vertrouwen. En uiteindelijk misschien wel klant van je worden.
Ben jij toe aan het nieuwe netwerken? Laat jij je kennen? Ik ben benieuwd.
Wil je reageren op dit artikel? Graag! Hieronder heb je die mogelijkheid.
