Ik zat gisteren in een eetcafé. Onderaan de menukaart stond: “Is het geen goed idee om een cadeaubon van Eetcafé Bon te bestellen!!” Ik vraag me af of er klanten zijn die zich door deze vraag geïnspireerd voelen om zo’n cadeaubon te kopen.
Dat bij de vraag het vraagteken was vervangen door een uitroepteken, laat ik maar even buiten beschouwing. Dat maakt het weliswaar niet makkelijker om te lezen maar het was vooral het gedeelte “Is het geen goed idee om…” dat me in verwarring bracht.
Wat maakte nou dat ik niet overtuigd raak door “Is het geen goed idee om…”? Er zijn twee redenen te noemen.
Allereerst word ik niet aangesproken. Als er had gestaan: “Vind u het geen goed idee om…” was ik al meer geprikkeld geraakt om erover na te denken. “Is het geen goed idee…” verwijst nu naar een algemeen idee. Iets waar mensen het al min of meer over eens zijn. In dit geval verwijst het naar iets waar ik nog nooit over had nagedacht, namelijk: een cadeaubon kopen bij dat eetcafé.
Maar er is nog iets aan de hand met deze zin. Dat zit voornamelijk in “geen goed idee”. Daar zit een ontkenning in, iets dat NIET waar is. Als ik antwoord op de vraag zou geven, twijfel ik tussen: Ja, dat is geen goed idee en Nee, dat is wel een goed idee. Snap je het nog?
Een ontkenning (niet, geen) in combinatie met een vraag werkt verlammend. Ik weet niet wat ik moet kiezen. Een zin die waarschijnlijk veel beter werkt, is:“Wist u dat u ook een Bon-cadeaubon kunt kopen?” Of “Geef ook eens een cadeaubon van Eetcafé Bon cadeau!” (Nu wel het uitroepteken op de juiste plaats).
Als je je lezer wilt overtuigen, moet je hem aanspreken. Dat kan met “u” en een vraag, maar ook met een gebiedende wijs (geef cadeau!). En geen ontkenning gebruiken in een zin. Maak het je lezer gemakkelijk! Dat is een voorwaarde om te kunnen beginnen met overtuigen!
Wil je reageren? Graag! Je kunt hieronder je bericht achterlaten. Als je nieuwsgierig bent geworden naar meer blogs, abonneer je dan op dit weblog. dat kun je eenvoudig doen door rechtsboven je e-mailadres en naam achter te laten.
Suzanne Meijles, ProTaal (c)
Lekkere post. Daar ging ik als een speer doorheen. Hier is een andere zienswijze over de ontkenning:
Als ik tegen je zeg: “Denk eens niet aan een blauwe appel”. Wat doe je dan? Nu: Is het geen goed idee om…….
Beste Hans,
Het voorbeeld dat je noemt, is het beroemde “roze-olifantenvoorbeeld”. Je hebt natuurlijk helemaal gelijk: als je ergens niet aan mag denken, dan lukt dat bijna niet. Iedereen die ooit gestopt is met roken, of een poging gewaagd heeft, weet dat. Het gaat in mijn voorbeeld met name om de combinatie ontkenning / vraag. Die maakt het zo lastig (en weinig overtuigend…)